سلام دوستان.. 

در اینجا خلاصه ای از زندگی آن امام بزرگوار است

یا علی ...اگر اشتباه تایپی دیدید ببخشید چون هنوز هم دستم درد دارد

نام مبارک امام حسن علیه السلام.......لقب معروف عسکری علیه السلام

کنیه شریف... ابو محمد (ع)...نام مادر..حدیثه خاتون سلام الله علیها

نام پدر.. هادی (ع) محل دفن.. مدینه منوره

تاریخ ولادت.. هشتم ربیع الثانی یا بیست و چهارم ربیع الاول سال دویست وسی و دو هجری

محل شهادت سا مرا واقع در عراق....تاریخ شهادت... به وسیله زهر به سیسه معتمد عباسی لعنت

الله علیه....

محل دفن سا مرا کنار پدر بزرگوارشان امام هادی علیه السلام

نام قاتل  معتمد خلیفه چهاردهم عباسی لعنت الله علیه

مدت عمر...بیست و هشت سال.. دو بخش.. 1.. قبل از امامت 22 سال از سال  232 تا سال 260 ه ق

امام حسن عسگری علیه السلام در سال 260 هجری در سن 26 سالگی به دست معتمد عباسی به

شهادت رسید.. معتمد به عباسین سفارش می کرد که بر آن حضرت تنگ بگیرند/2../...صدوق رحمه الله می فرماید.. معتمد  چندین مرتبه امام حسن عسگری (ع) را حبس کرد

22 ساله بود که امام هادی علیه السلام به شهادت رسیدند... و مدت امامت آن حضرت شش سال بود

 در شبی که فردای آن روز به شهادت رسیدند نامه های زیادی به مردم مدینه نو شته بودند..

3..هنگام نماز صبح.. بعداز آن که امام عصر علیه السلام آن حضرت را وضو دادند و جوشانده ای به خضرتش

 دادند.. به شهادت رسیدند

4... وقتی مردم سامرا با خبر شدند همه بازار ها بسته شد و مردم کنار منزل آن حضرت  جمع شدند وزراء

واتباع  خلیفه و بنی هاشم و علویا ت داخل منزل بودند..

 در سامرا صدای شیون به گوش  میر سید و قیامتی یر پا شده بود...

امام زمان (ع) آن حضرت را غسل داده بعد از کفن آن حضرت بدن مطهر  را جهت نماز آوردند. جعفر بردار حضرت جلو آمد که بر بدن مبارک نماز بخواند همین که خواسن تکبیر بگوید امام زمان (ع) در حالی که  طفلی گندم گون

پیچیده موی گشاده دندان  مانند پاره ماه بودند  از حجره بیرون آمدند وردای جعفر را کشید  و اورا از آن مکان

 دور کردند و بر پدر بزرگوارشان نماز خواندند.. و آن حضرت را نزد قبر پدر  بزرگوارش حضرت هادی (ع) دفن نمودند

5..جعفر این واقعه را برای معتمد نقل کرد همه جارا در جستجوی حضرت گشتند ولی اثری از آن حضرت ندیدند

در سال شهادت امام حسن عسگری علیه السلام ..سال 60 هجری.. محدث  جلیل جناب فضل بن شاذان نیشابوری از  دنیا رحلت فرمود. او صاحب 180 تالیف است و امام حسن عسگری علیه السلام سه بار

بر او رحمت فر ستاده اند

6.. آن حضرت می فرماید مَن وَ عَظَ عَ لا نیة فَقد شَا نَه

عرکس در نهان بردار خود را  پند دهد او را آراسته کرده.. و هرکه در برابر دیگران پندش دهد زشتش کرده

تحف العقول ص 520..

................................


 



1- پرهيز از جدال و شوخى
«لا تُمارِ فَيَذْهَبَ بَهاؤُكَ وَ لا تُمازِحْ فَيُجْتَرَأَ عَلَيْكَ.»:
جدال مكن كه ارزشت مىرود و شوخى مكن كه بر تو دلير شوند.(تحف العقول ص 486)

2- تواضع در نشستن
«مَنْ رَضِىَ بِدُونِ الشَّرَفِ مِنَ الَْمجْلِسِ لَمْ يَزَلِ اللّهُ وَ مَلائِكَتُهُ يُصَلُّونَ عَلَيْهِ حَتّى يَقُومَ.»:
هر كه به پايين نشستن در مجلس خشنود باشد، پيوسته خدا و فرشته ها بر او رحمت فرستند تا برخيزد.

3- هلاكت در رياست و افشاگرى
«دَعْ مَنْ ذَهَبَ يَمينًا وَ شِمالاً، فَإِنَّ الرّاعِىَ يَجْمَعُ غَنَمَهُ جَمْعَها بِأَهْوَنِ سَعْى وَ إِيّاكَ وَ الاِْذاعَةَ وَ طَلَبَ الرِّياسَةِ، فَإِنَّهُما يَدْعُوانِ إِلَى الْهَلَكَةِ.»:
آن كه را به راست و چپ رود واگذار! به راستى چوپان، گوسفندانش را به كمتر تلاشى گِرد آوَرَد. مبادا اسرار را فاش كرده و سخن پراكنى كنى و در پىرياست باشى، زيرا اين دو، آدمى را به هلاكت مىكشانند.

4- گناهى كه بخشوده نشود
«مِنَ الذُّنُوبِ الَّتى لا تُغْفَرُ : لَيْتَنى لا أُؤاخَذُ إِلاّ بِهذا. ثُمَّ قالَ: أَلاِْشْراكُ فِى النّاسِ أَخْفى مِنْ دَبيبِ الَّنمْلِ عَلَى الْمَسْحِ الاَْسْوَدِ فِى اللَّيْلَةِ الْمُظْلِمَةِ.»:
از جمله گنـاهانى كـه آمرزيده نشود ايـن است كه [آدمى ] بگويد: اى كاش مرا به غير از اين گناه مؤاخذه نكنند. سپس فرمود: شرك در ميان مردم از جنبش مورچه بر روپوش سياه در شب تار نهانتر است.

5- نزديكتر به اسم اعظم
«بِسْمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ أَقْرَبُ إِلَى اسْمِ اللّهِ الاَْعْظَمِ مِنْ سَوادِ الْعَيْنِ إِلى بَياضِها.»:
«بسم اللّه الرّحمن الرّحيم» به اسم اعظم خدا، از سياهى چشم به سفيدىاش نزديكتر است.

6- دوستى نيكان و دشمنى بدان
«حُبُّ الاَْبْرارِ لِلاَْبْرارِ ثَوابٌ لِلاَْبْرارِ، وَ حُبُّ الْفُجّارِ لِلاَْبْرارِ فَضيلَةٌ لِلاَْبْرارِ، وَ بُغْضُ الْفُجّارِ لِلاَْبْرارِ زَيْنٌ لِلاَْبْرارِ، وَ بُغْضُ الاَْبْرارِ لِلْفُجّارِ خِزْىٌ عَلَى الْفُجّارِ.»:
دوستى نيكان به نيكان، ثوابست براى نيكان. و دوستى بدان به نيكان، فضيلت است براى نيكان. و دشمنى بدان با نيكان، زينت است براى نيكان. و دشمنى نيكان با بدان، رسوايى است براى بدان.

7- سلام نشانه تواضع
«مِنَ التَّواضُعِ أَلسَّلامُ عَلى كُلِّ مَنْ تَمُرُّ بِهِ، وَ الْجُلُوسُ دُونَ شَرَفِ الَْمجْلِسِ.»:
از جمله تواضع و فروتنى، سلام كردن بر هر كسى است كه بر او مىگذرى، و نشستن در پايين مجلس است.

8- خنده بيجا
«مِنَ الْجَهْلِ أَلضِّحْكُ مِنْ غَيْرِ عَجَب.»:
خنده بيجا از نادانى است.



التماس دعا دارم.. یا علی مولا...