آن‌ها اشاره مي‌شود. 
خدا گسستن پيوند با والدين را نکوهيده و درباره آن تهديد کرده است. کساني که پدر و مادر خود را تحقير و به آنان اهانت مي‌کنند به سرانجامي بد گرفتار مي‌شوند. 
در قرآن کريم آمده است: و آن کس که به پدر و مادر خود، آنگاه که او را به پذيرش رستاخيز فرا خواندند، گفت: اف بر شما... اينان کساني‌اند که آن سخن (وعده عذاب) درباره آنان به حقيقت پيوست، در حالي که در ميان امت‌هايي از جنيان و آدميان هستند که پيش از آنان درگذشتند. قطعا اينان زيانکاراند. (احقاف، آيات 17 و 18) 
اين آيه تنها درباره فرزندان کفرپيشه نيست، بلکه محور آن نکوهش اهانت و تحقير والدين است، چنان که خدا در آيه‌اي ديگر، اين کار را نکوهيده و فرموده است: و... به آنان کلمه‌اي ناخوشايند مگوي و با آنان پرخاشگري مکن. (سوره اسراء، آيه 23) 
خداوند کسي را که مورد غضب پدر و مادر واقع شده است هر چند هم هر طاعتي هم انجام بدهد، نمي‌بخشد و مي‌گويد: هر کاري مي‌خواهي بکن که من تو را نمي‌بخشم. (ميزان الحکمه، ج10، ص716) 
موسي (ع) به خدا عرض کرد: «پروردگارا فلان دوست شهيدم کجاست؟ خداوند فرمود: در جهنم است! موسي (ع) عرض کرد خدايا! مگر خودت وعده نداده‌اي که شهدا را به بهشت ببري؟ خداوند فرمود: بله، ولي اين شخص مصرّ عقوق والدين بود و من هيچ عملي را از عاق والدين قبول نمي‌کنم.» 
امام صادق (ع) فرمودند: پايين‌ترين مرحله عاق والدين شدن، اف گفتن است. اگر خدا چيزي کمتر از اف گفتن نشان مي‌داشت، از آن نهي مي‌کرد، همچنين فرمودند: هر کس به والدين خود در حالي که به او ستم کرده‌اند با خشم بنگرد خدا نمازش را نمي‌پذيرد. (الکافي، ج 2، ص 349) 
 
پيامبر (ص) فرمودند: از عاق والدين پرهيز کنيد، زيرا بوي بهشت از مسيري هزار ساله استشمام مي‌شود، ولي عاق والدين آن را استشمام نمي‌کند. (بحارالانوار، ج71، ص62) 
بي‌حرمتي به والدين و عاق آنان شدن عواقب سوء دنيوي نيز دارد که به برخي از آن‌ها اشاره مي‌شود: 
کوتاهي عمر يکي از اين عواقب است؛ در داستان خضر و موسي عليهماالسلام در آنجا که آن نوجوان را مي‌کشد، علت کشتن نوجوان را اينگونه بيان مي‌کند: «و اما الغلام فکان ابواه مؤمنين فخشينا ان يرهقهما طغينا و کفرا.» (کهف، 80) 
«و اما آن نوجوان پدر و مادرش با ايمان بودند، ما نخواستم او آن‌ها را به طغيان و کفر وادارد.» از اين آيه معلوم مي‌شود جايي که فرزند بخاطر آنکه در آينده پدر و مادر خويش را آزار مي‌دهد و در برابر آن‌ها طغيان و کفران مي‌کند و يا آن‌ها را از راه الهي به در مي‌برد، مستحق مرگ است. 
امام رضا (ع) فرمودند: «خداوند عقوق والدين را حرام کرده، زيرا عاق والدين باعث مي‌شود که توفيق اطاعت الهي از او سلب شود.» 
بر پايه حديثي قدسي، خدا فرمود: به عزت و جلال و شانم سوگند اگر عاق والدين عبادت همه پيامبران (ع) را انجام دهد از او نمي‌پذيرم. (جامع السعادات، ج2، ص 271) 
وَالَّذِي قَالَ لِوَالِدَيْهِ أُفٍّ لَّکُمَا أَتَعِدَانِنِي أَنْ أُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتْ الْقُرُونُ مِن قَبْلِي وَهُمَا يَسْتَغِيثَانِ اللَّهَ وَيْلَکَ آمِنْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَيَقُولُ مَا هَذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ؛ و آن کس که به پدر و مادر خود گويد اف بر شما آيا به من وعده مى‏دهيد که زنده خواهم شد و حال آنکه پيش از من نسل‌ها سپرى [و نابود] شدند و آن دو به [درگاه] خدا زارى مى‏کنند واى بر تو ايمان بياور وعده [و تهديد] خدا حق است و [لى پسر] پاسخ مى‏دهد اين‌ها جز افسانه‏هاى گذشتگان نيست. (احقاف، 17) 
از اين آيه معلوم مي‌شود اين فرزند کاملا به پدر و مادر بي‌احترامي کرده و به حرف پدر و مادر گوش نداده بلکه حتي آن‌ها را مسخره هم کرده است سرانجام کار چنين افرادي را در آيه بعد روشن مي‌کند و مي‌فرمايد أُوْلَئِکَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِم مِّنَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ إِنَّهُمْ کَانُوا خَاسِرِينَ؛ 
آنان کسانى‏اند که گفتار [خدا] عليه ايشان همراه با امتهايى از جنيان و آدميان که پيش از آنان روزگار به سر بردند به حقيقت پيوست بى‏گمان آنان زيانکار بودند. (احقاف، 18) 
بنابر آنچه بيان شد، هيچ احساني بالا‌تر از احسان به والدين نيست و هيچ گناهي بالا‌تر از عاق آنان شدن نيست به گونه‌اي که نه تنها در دنيا عقوبت سخت به دنبال دارد بلکه در آخرت نيز حتي عبادات تمامي انبياي الهي اين گناه را نبخشيده و آدمي را حتي از شميم بهشت محروم مي‌کند.