روز بیست و چهارم

بنابر اشهر روزی است که مبا هله کرد

رسول خدا (ص) با انصار ای نجران و بیش از آنکه مبا هله کند

عبا بر دوش مبارک گرفت و حضرت امیر المومنین و فاطمه و حسن و حسین (ع)

را داخل در زیر عبا نمود و گفت پرور دگا را هر پیمبری را اهل بیتی بوده است که

مخصوص ترین خلق بوده اند به او.. خداوندا! اینها اهلبیت منند پس از ایشان بر طرف

کن شکّ و گناه را و پاک کن ایشان را پاک کردنی پس جبرئیل نازل شد و آیه تطهیر

در شان ایشان آورد پس حضرت رسول (ص) آن چهار بزرگوار رابیرن بُرد از برای مبا هله

چون نگاه نصارا بر ایشان افتاد و حقیّت آن حضرت و آثار نزول عذاب مشاهده کردند

جرات مبا هله ننمودند و استد عا ی مصالحه و قبول جزیه نمودند ودر این روز نیز حضرت

امیر المومنین (ع) در حال رکوع  انگشتر ی خود را به سا ئل داد . آیه انَّما وَ لیَّکمُاللهُ

در شان نازل شد و با لجمله این روز روز شر یفی است و در آن چند عمل وارد شده

 است اول غسل دوم روزه سوم دور کعت نماز و آن مثل نماز روز عید غدیر است

در وقت و کیفیت و ثواب آیة الکرسی که در نماز مبا هله است تا هُم فیها خالدون است

چهارم خواندن دعای مباهله که شبیه به دعای سحر ماه رمضان است

التماس دعا

الهی تکیه گاهم تویی نا امیدم مکن

منبع مفاتیح الجنان

صلوات بفرستید

صلوات بفرستیدصلوات بفرستیدصلوات بفرستیدصلوات بفرستیدصلوات بفرستیدصلوات بفرستیدصلوات بفرستیدصلوات بفرستیدصلوات بفرستیدصلوات بفرستیدصلوات بفرستید