احترام امام زمان (عج) به تربت امام حسین علیه السلام 
یكى از بانوان مؤمنه پرهیزگار به نام خدیجه ظهوریان فرزند عباسعلى كه هم اكنون قریب نود سال از عمر با بركت خود را پشت سر گذاشته

و با آنكه نزدیك ده سال است بر اثر سكته از پا درآمده و با كمك دو عصا خود را به این سو و آن سو مى كشاند و نماز جماعتش ترك نمى شود ، نقل مى كند :


حدود سى سال قبل مهر تربتى را كه خود از كربلا آورده بودم كثیف شده بود،

آن را بردم در آب روان (آب خیابان وسط شهر مشهد مقدس) شستشو دادم و در میان سطل گذاشته برگشتم ،

روبروى مسجد دوازده امامى ها كه رسیدم با خود گفتم : خوب است مهر را برگردانم تا وقتى كه به منزل مى رسم طرف دیگرش نیز خشك شود ،

مهر را كه برگردانیدم بر اثر خیس ‍ بودن طرف زیرین مهر قدرى تربت به انگشت بزرگم چسبید . انگشتم را به دیوار رو به روى مسجد مالیده و رفتم .


شب در خواب دیدم آقاى بزرگوارى كه به ذهنم رسید حضرت حجة بن الحسین امام زمان ارواحنا له الفداء هستند، سرشان را به همان جاى دیوار كه ذكر شد ،

گذاشته و به من مى فرمایند: « اینجا تربت جدم حسین (ع) را مالیده اى